عامل سفت کننده پارچه ها: چرا پارچه های پارچه ای Twill پس از پنج بار شستشو دست از دست می دهند؟

یک کارخانه پوشاک کار 60000 متر از جناغ پنبه ای 240 گرمی را از داخل یک حمام سفت کننده 60 گرم در لیتر می گذراند، دقیقاً همان دستی را که می خواهد از استنتر خارج می کند، سپس پنج بار بعد از شستشوی خانگی می بیند که نقاط یقه شل می شوند. هزینه اجرای مجدد بسیار بیشتر از شیمی است.

این شکاف بین استنتر و شستشوی پنجم مشتری جایی است که تیم های تکمیل کننده پول ضرر می کنند و معمولاً به دو تصمیم بستگی دارد: اینکه کدام ماده شیمیایی وارد حمام شود و چه مقدار از آن پس از خشک شدن و پخت به فیبر متصل می شود.

کاری که یک عامل سفت کننده برای پارچه ها در سطح فیبر انجام می دهد

یک عامل سفت کننده برای پارچه ها یک فرمول تکمیلی است که یک لایه پلیمری یا شبکه ای با پیوندهای عرضی ملایم را روی و بین الیاف رسوب می دهد تا نخ ها در برابر خمش مقاومت کنند و پارچه به جای پارگی شکلی را حفظ کند.

دو مکانیسم کار را انجام می دهند. شکل‌دهنده‌های فیلم ترموپلاستیک به یک لایه پیوسته تبدیل می‌شوند که نقاط تماس فیبر را به هم قفل می‌کند، که این نحوه عملکرد کوپلیمرهای وینیل استات و پراکندگی پلی‌اورتان است. رزین های متقاطع، که معمولاً بر پایه ملامین یا اوره هستند، با گروه های هیدروکسیل سلولز واکنش می دهند و با بالاترین خطر شیمیایی بیشترین سفتی را برای شستشو ایجاد می کنند.

سفتی خمشی با مکعب طول خمش افزایش می یابد، بنابراین پیوند بین افزودنی و دستی به دور از خطی است. افزایش اندک مواد جامد روی پارچه می تواند به عنوان یک جهش بزرگ در سفتی خوانده شود، به همین دلیل است که غلظت حمام باید بر اساس داده های اندازه گیری شده تنظیم شود نه از احساس دست تکنسین.

چگونه مواد شیمیایی سفت کننده اصلی در هنگام شستشو زنده می مانند

چهار خانواده شیمی تقریباً تمام کارهای سخت‌کننده تجاری را پوشش می‌دهند: نشاسته، مخلوط‌های پلی‌وینیل الکل، وینیل استات و امولسیون‌های اکریلیک، و پراکندگی‌های پلی‌اورتان موجود در آب. گروه پنجم، رزین‌های آمینه، هنوز در جایی که سفتی دائمی مورد نیاز است، مشخص می‌شود.

پراکندگی های پلی یورتان آب به دو دلیل عملی در بالای جدول قرار می گیرند: لایه های آنها آلیفاتیک هستند، بنابراین در برابر زرد شدن حرارتی مقاومت می کنند، و به اندازه کافی انعطاف پذیر می مانند تا از ترک های شکننده ای که فیلم های وینیل استات پس از خم شدن مکرر ایجاد می کنند، جلوگیری کنند.

سازگاری یونی فیلتر دوم است. پراکندگی پلی اورتان آنیونی، نرم کننده های کاتیونی و عوامل تثبیت کننده کاتیونی نمی توانند یک حمام مشترک داشته باشند. مخلوط کردن آنها باعث ایجاد بارش، لکه ها و لکه هایی می شود که فقط پس از پخت ظاهر می شوند.

حفظ سفتی پس از پنج شستشوی خانگی

انتخاب شیمی دوام شستشو را بیش از هر متغیر دیگری تغییر می دهد: پس از پنج بار شستشوی خانگی، روکش پلی یورتان آب حدود 91 درصد از طول خمشی اولیه خود را حفظ می کند، در حالی که پوشش نشاسته ای تقریباً 35 درصد را حفظ می کند.

اگر مشخصات یک لباس برای زنده ماندن در شستشوی خانگی نیاز به سفتی داشته باشد، ترکیبات نشاسته و PVA بدون توجه به اینکه چقدر تازه از قاب احساس تازگی داشته باشند، در مرحله نمونه برداری حذف می شوند. اگر سفتی فقط باید در یک نمایش خرده‌فروشی و یک بار سایش باقی بماند، یک سیستم نشاسته با 40 تا 60 گرم در لیتر ارزان‌ترین مسیری است که هنوز بر اساس مشخصات اندازه‌گیری می‌شود.

فرمالدئید و زرد شدن: دو حالت شکست خریداران دیر متوجه می شوند

دو عیب پارچه سفت شده را به عقب می فرستد: محتوای فرمالدئید بالاتر از حد خریدار، و زردی که پس از پخت، در حین ذخیره سازی یا در آزمایش زرد شدن فنلی ظاهر می شود.

فرمالدئید معمولا از طریق اتصال دهنده وارد می شود

رزین های اوره فرمالدئید و ملامین فرمالدئید سفتی بادوام را با هزینه کم ارائه می دهند و منبع اصلی فرمالدئید آزاد در پارچه سفت شده هستند. گریدهای کم فرمالدئید و عاری از فرمالدئید وجود دارد، اما محتوای باقیمانده باید روی پارچه تمام شده تأیید شود، نه روی درام.

زرد شدن یک مشکل شیمیایی است، نه یک مشکل بیش از حد درمان

هموپلیمرهای وینیل استات و رزین های آمینه در زیر حرارت و در حین نگهداری زرد می شوند. پراکندگی پلی یورتان آلیفاتیک و کوپلیمرهای وینیل استات-اتیلن سفید باقی می مانند زیرا ستون فقرات آنها حاوی گروه هایی نیست که هنگام گرم شدن کروموفورها را تشکیل دهند. روشن‌کننده‌های نوری در همان حمام را می‌توان با سفت‌کننده‌های کاتیونی نیز خاموش کرد، که به جای زرد شدن، کدر شدن نشان می‌دهد.

هنگامی که یک پوشش سفت کننده با یک نرم کننده ترکیب می شود، شیمی نرم کننده مستحق بررسی دقیق است، زیرا یک سفت کننده پایدار در برابر حرارت هیچ محافظتی در برابر نرم کننده ای که زرد می شود، ارائه نمی دهد. سیستم های نرم کننده بدون زرد شدن ساخته شده بر اساس شیمی آلیفاتیک، شریک امن تری برای قطعات سفید و پاستلی هستند.

برداشت مرطوب، پخت و حساب افزودنی

غلظت حمام سقف را تعیین می کند. پیکاپ مرطوب و پخت تعیین می کند که چه مقدار از عامل سفت کننده در واقع روی پارچه بماند.

محاسبات ارزش انجام دادن قبل از هر اجرا را دارد. در پیکاپ مرطوب 70 درصد، یک کیلوگرم پارچه 0.7 لیتر مشروب را حمل می کند، بنابراین یک حمام 50 گرم در لیتر حدود 35 گرم جامد در هر کیلوگرم پارچه رسوب می کند. افزایش پیکاپ تا 85 درصد، 7.5 گرم به ازای هر کیلوگرم بدون تغییر در دستور غذا اضافه می کند.

pH حمام به اندازه غلظت اهمیت دارد. پراکندگی پلی اورتان آنیونی معمولا بین PH 7.5 و 8.5 پایدار است و با آمونیاک یا بی کربنات سدیم تنظیم می شود. شرایط اسیدی بسیاری از پراکندگی‌ها را بی‌ثبات می‌کند و لکه‌هایی ایجاد می‌کند که فقط پس از پخت ظاهر می‌شوند.

تطبیق یک عامل سفت کننده برای پارچه ها با زیرلایه

همان شیمی روی پنبه، پلی استر و ویسکوز متفاوت می‌خواند، بنابراین بستر نقطه شروع را تعیین می‌کند.

در پنبه، گروه‌های هیدروکسیل به شکل‌دهنده‌های فیلم می‌توانند به مقدار زیادی لنگر بزنند، و فیبر قبل از اینکه دست کاغذی شود، افزودنی بالاتری را تحمل می‌کند. با این حال، یکنواختی به آماده سازی بستگی دارد: باقیمانده موم یا اندازه باقی مانده پس از تمیز کردن، رگه هایی ایجاد می کند که هیچ تنظیم حمام نمی تواند آن را اصلاح کند، به همین دلیل است. مواد کمکی پردازش پنبه در بالادست استنتر به اندازه خود سفت کننده اهمیت دارد.

در پلی استر و نایلون، سطح صاف آبگریز فیلم کمتری را در هر گذر نگه می دارد، بنابراین همان حمام روکش سبک تر و بادوام کمتری را ایجاد می کند. ویسکوز و مودال فرم‌دهنده‌های فیلم را خیلی راحت می‌گیرند و به سرعت سفت و شکننده می‌شوند، بنابراین دست را با افزایش‌های کوچک و با غلظت کمتری در حمام بسازید.

چک لیست انتخاب قبل از اولین اجرای انبوه

قبل از اینکه اولین متر فله پر شود باید شش بررسی انجام شود.

• ابتدا دوام را تعریف کنید. بیان کنید که سفتی چند شستشو باید زنده بماند. این پاسخ واحد کل خانواده های شیمی را حذف می کند.
• طول خم شدن را اندازه گیری کنید، نه احساس دست. اندازه گیری را در برابر یک نمونه تایید شده هدف قرار دهید، زیرا سفتی تابعی مکعبی از آن مقدار است.
• سازگاری یونی را تأیید کنید. پراکندگی های آنیونی حمام مشترک با نرم کننده های کاتیونی یا عوامل تثبیت کننده ندارند.
• فرمالدئید روی پارچه تمام شده را بررسی کنید. در برابر بازار مقصد آزمایش کنید، چه محدودیت‌های استاندارد OEKO-TEX 100 یا EU REACH اعمال شود.
• مقدار زیادی سفید و پاستلی را برای زرد شدن آزمایش کنید. اگر کالا در بسته بندی حساس به فنول ذخیره یا ارسال می شود، آزمایش زرد شدن فنلی را اضافه کنید.
• پنجره پخت را تایید کنید. سیستم های اتصال عرضی به 150 تا 160 درجه سانتیگراد نیاز دارند. لایه های ترموپلاستیک زیر آن قرار می گیرند و نیازی به درمان شیمیایی ندارند.

سوالات متداول

تفاوت بین سفت کننده و نرم کننده چیست؟

یک نرم کننده اصطکاک بین الیاف را کاهش می دهد و پارچه را صاف و انعطاف پذیر می کند. یک عامل سفت کننده برعکس عمل می کند و سفتی خمشی را افزایش می دهد تا پارچه شکل خود را حفظ کند. هر دو از مواد شیمیایی تکمیل کننده پد استفاده می‌شوند و تنها زمانی می‌توانند حمام را به اشتراک بگذارند که بارهای یونی آنها سازگار باشد.

چه مقدار عامل سفت کننده باید در حمام پد استفاده شود؟

برای سفتی بادوام روی پنبه، بیشتر رنگرزی ها بین 20 تا 50 گرم در لیتر با 65 تا 80 درصد پیکاپ مرطوب شروع می شوند که تقریباً 15 تا 40 گرم جامد در هر کیلوگرم پارچه رسوب می کند. سیستم های نشاسته و PVA معمولاً بالاتر از 40 تا 80 گرم در لیتر هستند، زیرا اثر آنها پس از چند بار شستشو از بین می رود.

آیا می توان از یک عامل سفت کننده و یک نرم کننده سیلیکونی در یک حمام استفاده کرد؟

بله، اگر هزینه ها مطابقت داشته باشد. امولسیون های سیلیکونی غیر یونی و ضعیف کاتیونی شرکای معمول سخت کننده های پلی اورتان آنیونی هستند. نرم‌کننده‌های کاتیونی همراه با سفت‌کننده‌های آنیونی رسوب می‌کنند و لکه‌های حاصل پس از پخت تقریباً غیرممکن است.

کدام عامل سفت کننده پارچه سفید را پس از عمل آوری سفید نگه می دارد؟

پراکندگی پلی یورتان آب آلیفاتیک و کوپلیمرهای وینیل استات-اتیلن بدون فرمالدئید امن ترین انتخاب ها برای کارهای سفید و پاستلی هستند، زیرا ستون فقرات آنها هنگام گرم شدن، کروموفور تشکیل نمی دهند. رزین های آمینه و هموپلیمرهای وینیل استات دو خانواده ای هستند که بیشتر در انبارها زرد می شوند.